Γιάννης Κουριαννίδης

Το προφητικό έργο του Τζορτζ Όργουελ, «1984», τελικά υλοποιήθηκε σε άλλο τόπο και σε άλλη εποχή. Μπορεί να ήθελε με αυτό να καταγγείλει τη βαναυσότητα και την απανθρωπιά του «υπαρκτού σοσιαλισμού» των κομμουνιστικών καθεστώτων, αλλά τελικά η πραγμάτωση του εφιάλτη δείχνει να παίρνει σάρκα και οστά στα καθεστώτα του κατ’ ευφημισμόν «ελευθέρου κόσμου». Το καθεστώς του Ελληνικού Σοσιαλισμού (ως «Hell-Soc» θα τον κωδικοποιούσε ο Όργουελ) δεν δείχνει να διαφέρει και πολύ από τον σοσιαλισμό της Κόλασης (=Hell).
Φυσικά, δεν αναφέρομαι μόνο στις κοινωνικές συνθήκες απαξίωσης της ανθρώπινης ζωής και της αξιοπρέπειας που διαμορφώνει καθημερινά και με ραγδαίους ρυθμούς η δωσιλογική κυβέρνηση Παπανδρέου, αλλά και σε μία σειρά θεσμικών παρεμβάσεων, που στόχο έχουν να καταστρέψουν γενικότερα το αξιακό οικοδόμημα πάνω στο οποίο στηρίχθηκε ο Ελληνισμός και το ελλαδικό κράτος. Πλήττεται, δηλαδή, ταυτόχρονα και το έθνος και η κρατική του υπόσταση.
Έτσι, παράλληλα με τη συντελούμενη διάλυση του κοινωνικού κράτους και το κτίσιμο ενός ανάλγητου καθεστώτος, όπου όλα εξαρτώνται από το πόσο χρήμα μπορεί κάποιος να διαχειριστεί και όπου το κοινωνικό δικαίωμα της εργασίας μεταλλάχθηκε σε χρηματιστηριακή αξία, πλήττεται και καταστρέφεται οτιδήποτε μπορεί να αποτελέσει αποκούμπι για τον Έλληνα. Φωνές φιμώνονται, πρόσωπα απαξιώνονται, δημιουργικές προσπάθειες αποσιωπούνται, συλλογικότητες διώκονται. (Φίλος που επισκέφθηκε χθες το σπήλαιο των Πετραλώνων στη Χαλκιδική, διαπίστωσε με έκπληξη ότι όλη η απεικόνιση της εξέλιξης του ανθρώπου που κοσμούσε τους τοίχους του παρακείμενου ανθρωπολογικού μουσείου, καλύφθηκε με υλικό τέτοιο, που να μην μπορεί πια κανείς να τη δει. Είναι φανερό πως το καθεστώς δεν αρκέστηκε στο να εκδιώξει από το χώρο του σπηλαίου τον διεθνούς κύρους ανθρωπολόγο Άρη Πουλιανό, αλλά θέλησε να σβήσει εντελώς κάθε ίχνος της πολύχρονης παρουσίας του εκεί, προφανώς επειδή οι «αιρετικές» για το ελλαδικό πανεπιστημιακό κατεστημένο απόψεις του ήταν πολύ «ελληνοκεντρικές»!).
Η κατάσταση αυτή θα επιδεινώνεται μέρα με την ημέρα. Το καθεστώς νοιώθει όλο και ισχυρότερο. Αυτό θα οδηγεί καθημερινώς στην αποθράσυνσή του. Ακούμε για παραγγελίες πλαστικών σφαιρών για τον εξοπλισμό των ειδικών δυνάμεων της ελλαδικής αστυνομίας. Προφανής ο σκοπός χρήσης τους! Το ηλεκτρονικό φακέλωμα συνεχίζεται και τελειοποιείται με τα πιο σύγχρονα μέσα. Η καθημερινότητά μας εξαρτάται όλο και περισσότερο από το τραπεζικό σύστημα, που, ας μην το ξεχνούμε, είναι ο μοναδικός υπαίτιος της οικονομικής κρίσης που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια και που λίγο απέχει από το να οδηγήσει σε μία παγκόσμια ανάφλεξη!
Στην επέλαση αυτή του παγκόσμιου εξουσιασμού, τα έθνη μπορούν να ελπίζουν στην επιβίωσή τους μόνο χάρη στις κληρονομικές τους παρακαταθήκες. Το ελληνικό έθνος έχει αυτό το προνόμιο έναντι των υπολοίπων εθνών. Το αν θα το εκμεταλλευθεί, εξαρτάται από την βούλησή του. Τα καθεστώτα τύπου «Hell-Soc» ή μεθαύριο τύπου «Hell-Lib» μπορεί να μοιάζουν ασήμαντα μπροστά στους γιγάντιους εχθρούς που αντιμετώπισε στο παρελθόν, αλλά δεν πρέπει να παραβλέπουμε κάτι πολύ σημαντικό: Αυτός ο εχθρός κατατρώγει τις εγγενείς αντιστάσεις του έθνους, την ίδια του την ψυχή και όχι το σώμα του. Γι’ αυτό και χρειάζεται ιδιαίτερη αντιμετώπιση, που δεν μπορεί να προέλθει παρά μόνο από την αυτοσυνειδησία των Ελλήνων, δηλαδή το από πού ερχόμαστε, πώς πορευθήκαμε και προς τα πού οδεύουμε. Ασφαλέστερος δρόμος από τα μονοπάτια της εθνικής μας ψυχής δεν υπάρχει…

• Δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα «Στόχος», στὴ στήλη μου «Λόγια σταράτα», τὴν Πέμπτη 18 Αὐγ. 2011. Ο τίτλος ανήκει στον φίλο Δημήτρη Ευαγγελίδη, που πριν αρκετά χρόνια τον είχε εμπνευστεί.