Στὸν ἀέρα
Οι περισσότεροι από εμάς έχουν δει, ίσως και πολλές φορές, την παλιά ελληνική ταινία με τον Δημήτρη Χορν στον ρόλο του τραπεζοϋπαλλήλου που κάποια μέρα υπεξαιρεί από την Τράπεζα στην οποία εργαζόταν το πολύ σημαντικό ποσό της εποχής των 1.000.000 δρχ. Όταν αποκαλύπτεται κάποια στιγμή η υπεξαίρεση, οδηγείται στη φυλακή, την οποία τελικώς αποφεύγει επιστρέφοντας τα χρήματα στην Τράπεζα, αφού προηγουμένως τα είχε … επενδύσει και κέρδισε πολλαπλάσια!
Το «ηθικό» δίδαγμα από την ιστορία αυτή είναι ότι οι αεριτζήδικες δουλειές πάντα αποδίδουν!
Βεβαίως, στην εποχή μας δεν είναι πια και τόσο εύκολο να υπεξαιρέσει κανείς χρήματα από μία Τράπεζα ή έναν άλλο οργανισμό, αφού οι δικλείδες ασφαλείας είναι πολλαπλές. Επειδή, όμως, το δελεαστικό αυτό σπορ πάντα συγκινούσε τους κάθε λογής «επενδυτές» ανά τους αιώνες της ανθρώπινης «παραγωγικής δραστηριότητας», επινοήθηκαν πιο εξελιγμένες μέθοδοι. Έτσι, οι «τζάμπα μάγκες επενδυτές» του σήμερα διασφαλίζουν τις αεριτζήδικες μπίζνες τους με θεσμικούς τρόπους, αποφεύγοντας τους κινδύνους από πιθανές εμπλοκές με τη Δικαιοσύνη.
Τα παραπάνω μου ήρθαν στο νου όταν διάβασα τον κατάλογο των «μεγάλων οφειλετών» προς το Δημόσιο, που με τόση περηφάνια παρουσίασε ο πολύς υπουργός των Οικονομικών κ. Βενιζέλος. Εκεί, συναντά κανείς γνωστές μεγάλες επιχειρήσεις που «χρωστούν της Μιχαλούς» και που εδώ και πολλά χρόνια όχι μόνο κανείς δεν τους άγγιξε μέχρι τώρα, αλλά επιπλέον έκλεισαν τις μπαταξήδικες επιχειρήσεις τους και άνοιξαν άλλες για να συνεχίσουν το «κοινωφελές επενδυτικό έργο τους»!
Με έκπληξη, όμως, βλέπει κανείς και πρώην δημόσιες επιχειρήσεις που εξακολουθούν να χρωστούν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στο Ελληνικό Δημόσιο. Επιχειρήσεις που από καιρό έχουν πωληθεί σε ιδιώτες «επενδυτές»! Και εύλογα αναρωτιέται ο κάθε ξεζουμισμένος Έλληνας φορολογούμενος, που καλείται να πληρώσει τέλη αλληλεγγύης και επ’ απειλή διακοπής του ηλεκτρικού του, τα νταβατζηλήκια της δωσιλογικής «σοσιαλιστικής» κυβέρνησής του: «Τι ακριβώς αγόρασαν αυτοί οι επενδυτές; Υποτίθεται πως πήραν μία ζημιογόνα επιχείρηση, προκειμένου να την εξυγιάνουν. Απολύσαν κόσμο που … περίσσευε και ήταν … αντιπαραγωγικός, ώστε να αρχίσει η επιχείρηση να γίνεται κερδοφόρος. Είναι δυνατόν να την αγόρασαν χωρίς τα χρέη της; Είναι δυνατόν να άφησαν τα χρέη για να πληρώσει ο ελληνικός λαός;».
Κι όμως, έτσι ακριβώς είναι! Αυτοί οι τζάμπα μάγκες, όχι μόνο «αγόρασαν» κοψοχρονιά ανθούσες ελληνικές δημόσιες επιχειρήσεις, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις τις «αγόρασαν» και με τον τρόπο του Δημ. Χορν στη γνωστή ταινία. Κατέφυγαν δηλαδή στον τραπεζικό δανεισμό, με τις ανάλογες κρατικές επιδοτήσεις ενίοτε, λόγω του «κοινωφελούς» τους έργου! Κι αν υπήρχαν «αντικειμενικοί» λόγοι που δεν επέτρεπαν τον δανεισμό, έστηναν και καμιά τράπεζα για την αντιμετώπιση των «πρακτικών ζητημάτων»!
Κάπως έτσι λειτουργεί το σύστημα. Αφού ρούφηξαν όλα τα αποθεματικά των δημοσίων και των ασφαλιστικών ταμείων διοχετεύοντάς τα όλα αυτά τα χρόνια της μεταπολιτευτικής ακρίδας, σε θαλασσοδάνεια ημετέρων που με τη σειρά τους τα διοχέτευσαν στους τραπεζικούς τους λογαριασμούς στο εξωτερικό, αφού οδήγησαν την πατρίδα στο κατώφλι της χρεωκοπίας, τώρα μας παίρνουν με χίλιους τρόπους ακόμη και τα ελάχιστα που χρειαζόμαστε για μία αξιοπρεπή ζωή, για να τα ξαναδώσουν σε όλους αυτούς, για να τα «επενδύσουν» αυτή τη φορά στο όνομα της «ευημερίας της πατρίδας και της κοινωνίας»!
Και ενώ θα περίμενε κανείς από ανθρώπους που υποτίθεται ότι εξελέγησαν για να εκπροσωπήσουν τα δίκαια του έθνους και του ελληνικού λαού, να καταγγείλουν αυτές τις πρακτικές, τους βλέπει να συναγελάζονται με όλους αυτούς τους αρπαξίβιους και τους ακούει να εύχονται «να αγιάσει το στόμα» των υπαλλήλων τους και να πρωτοστατούν στην εξαπάτηση των πολιτών, εμμένοντας ανερυθρίαστα στην υπεράσπιση των επιλογών τους. Το ψέμα, όμως, έχει κοντά ποδάρια κι όσο κι αν προσπαθούν να στηριχθούν πάνω σ’ αυτό, είναι θέμα χρόνου πότε θα τους υποσκελίσει το γιγάντωμα της λαϊκής αγανάκτησης…
* Δημοσιεύθηκε στὴν ἐφημερίδα «Στόχος», στὴ στήλη μου «Λόγια σταράτα», τὴν Πέμπτη 15/09/2011